Dag 1 op de Azoren!

Dag 1 op de Azoren!

Na een lange vermoeide heenreis, (vertrek 01.00 uur vanuit Winterswijk – nacht overslaan en ontzettend koud half uur wachten op de transferbus naar Schiphol om 03.00 tot 03.45 uur) werden we op het vliegveld van Pico verrast door een groep dansende portugezen en… de pers…

Jawel, ik (Ellis) mocht met mijn hoofd vol in beeld.  Een soort short interview over wat ons op Pico bracht. Ik weet niet precies meer wat ik vertelde, maar het was samen met Sandra een verhaaltje van adventure, hiking and climbing. Klopt aardig.

Na het feestje en de hapjes met een scheutje sherryachtige port, liepen we naar de Shuttle bus, die klaar stond om ons naar de eindbestemming te brengen. Links van ons torende Pico al naar voren. Wat een berg, omhult door vele wolken.

Na een rit van ongeveer een kwartier waren we uiteindelijk om 11 uur bij het eerste hotel.

Daar volgde een briefing van 3 kwartier – gegeven door een belg, saai en eigenlijk wisten we alles al.
Klein beetje zonde van de tijd, hoort er dus kennelijk bij als je boekt via Tui. De volgende keer toch maar even checken of we dat kunnen mijden.

Uiteindelijk waren we om 12 uur op ons verblijf, Alma di Pico. Een erg mooie accommodatie, met op het eerste gezicht in het interieur wat steriele huisjes, toch oogt de buitenkant wel warm met het hout. Omringd door mooie bomen, begroeing en veel salamanders rusten we even uit op het stukje terras voor het huisje, in de zon. Het is lekker weer, 17 graden en er staat weinig wind.

Eerste plan is om wat inkopen te doen bij de lokake supermarkt, die slechts 250 meter verderop ligt. Ideaal! Stijl het bultje af bij Alma di Pico, na het boodschappen vele plastic tasjes rijker. Duurzaam… dat kennen ze hier nog niet!

We besluiten na het uitpakken om ons te laten informeren door Frederica over bezienswaardigheden, mogelijkheden en activiteiten. Ze kalkt de hele kaart van Pico vol met allerlei hot spots. Een auto huren blijkt een goed idee, de slimste manier om zoveel mogelijk van het eiland te zien, wat met 42 km best lang is.

De auto krijgen we op dag 2 tot onze beschikking. Het wordt op dag 1 een eerste wandeling richting Madalena. Tenminste… dat was de bedoeling:-)

We liepen een soort van industrieterrein door, en waren daarna even de weg kwijt. Nadat Ellis haar blaas heeft geleegd achter een gebouw komen we uit op een kruising met de grote weg. Daar was een vlotte portugese dame zo vriendelijk om ons een lift te geven naar Cella bar. Een schitterende plek dat ontworpen is door een architect (duidelijk). De eigenaar leidt ons trots rond. Een boventerras (met plaatsen voor vips..) maakt indruk. We nemen wat lokale wijn terras di lava en lokale likeur (Licor de Néveda) en deze komen goed binnen na zo’n lange trip.

We zien bij de Cella bar mensen terug van het vliegveld en de opening van Pico airport 2016. Veel media lui, waaronder een redacteur van de Canadesian tv nog wat. Beroemd volk dus.. en we staan op diverse foto’s 😉

Vanuit de Cella bar was het nog een kleine 2 km lopen terug naar ons verblijf, behoorlijk zwaar. Een stijle zandweg bracht ons tot aan de voorkant van de supermarkt. Ik voelde me uitgeput, onfris, gaar.

We hadden klare kook pasta gehaald, 2 soorten, maar we kregen de kook unit (elektrisch) niet aan de gang.. Hij warmde niet op. Later kwamen we er via de buren achter dat we de pan OP de hittebron moesten laten staan. Soort van beveiliging. Whoooh zucht;-)

Tijd voor een douche, wat loungen en dan eindelijk na 48 uur en meer.. slapen.. 😇

Dit was de dag in een vogelvlucht!

Hier een eindfilm van onze vakantie:

Bewaren

Leuk he ;-)Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

2 Comments

Plaats een reactie