Ons 1-na-laatste verhaaltje over Zuid-Amerika!

Ons 1-na-laatste verhaaltje over Zuid-Amerika!

Daar is die dan, ons iets wat verlate verhaaltje. Maar ja dat krijg je als het mooi weer is, strand, gezelligheid en wij natuurlijk. Goed, waar zijn we geweest en waar zijn we nu?

Uiteraard zijn we nog in Peru, maar vanuit Camaná hebben we de bus naar Lima gepakt om direct een bus naar Trujillio te pakken. Wat gingen we daar nou doen? Een taxi pakken naar de volgende bestemming. De taxichauffeur hield van goed stevig doorrijden en wel net op tijd remmen voor de vele bulten. Dit is erger dan de drempels in Nederland. Na 10 minuten, wat 20 minuten zou duren volgens maps.me, waren we dan in Huanchaco. Dit is een klein dorpje met een strand, jaja onze 2e strand ervaring. Hier werden we voor het hostel afgezet om 23.50u en het zag er wat verlaten uit. Gelukkig liep er net iemand naar buiten waardoor wij naar binnen konden. Binnen hebben we even gewacht omdat de kamer nog even schoongemaakt moest worden. Na een klein half uur konden we dan ook (lekker) gaan slapen, ondanks dat er geen stroom was in dit behoorlijk eenvoudige hostel. We waren best wel moe van de busreis. ’s Morgens wakker geworden konden we aan de overkant ontbijten, want in het hostel deden ze niet aan ontbijt. Lekker de boel verkennen en op zoek naar een surfschool want dat wilden we toch wel allebei graag doen. Dit was dan ook een succes. Allebei konden we al aardig op het bord staan. Daarna werd het tijd om de maagjes te vullen. En verder te genieten van deze mooie plek. Na 2 nachten zijn we van hostel gewisseld want echt schoon was het er niet. Maar het 2e hostelprima Frogs Chillhouse was prima verblijven. Vanuit hier hadden we ook mooi uitzicht over het strand. En zijn we hier nog 2 nachten verbleven om uit te zoeken wat onze volgende bestemming wordt. Uiteindelijk hebben we gekozen om naar het noorden van Peru door te reizen. Nou, wat heb je daar dan waarom we daar heen willen. Een nog mooier strand en de zee is hier veel blauwer. Mooie natuur, gezelligheid en rust. Het reizen kost nou eenmaal veel energie.

Tijd om de spullen te pakken en met de bus naar Mancora te vertrekken. Dit is onze 1 na laatste bestemming. Een nachtbus om ‘s morgens daar aan te komen en met de tuk-tuk naar het hostel gebracht worden. Hier zijn we 2 nachten geweest om vervolgens toch een ander hostel om de hoek te nemen. Die er iets mooier uitziet en beter internet heeft. Zodat er gewerkt kan worden en we een verhaaltje kunnen typen. Hoe zien onze dagen er hier uit? Het begint met uit je bed zweten om 6.30u. Dan gaan we maar een rondje rennen om vervolgens af te spoelen. Ontbijten en dan aan het werk te gaan. Na een paar uurtjes werken wordt het toch wel tijd om te ontspannen in de zee. Dus omkleden, bikini aan, bodyboard mee en wat cash voor op het terras. Hier verblijven we dan een paar uur om daarna terug te gaan afspoelen, kleren aan om daarna lekker ergens wat te gaan eten en te genieten. Als het dan een beetje afgekoeld is kunnen we proberen te gaan slapen met ventilator aan die behoorlijk wat herrie maakt.

Ook hier is het niet altijd zonneschijn: een avond werd het zo donker dat er regen uit de lucht kwam en dan ook direct met bakken uit de lucht en de hele nacht door dus van ‘s avonds 8 tot ‘s morgens 8. Wij hadden voor die dag een tour geboekt naar de Manglares. Dat kwam mooi uit want alles stond blank in het dorp. Wat zijn nou de Manglares? Wij in de bus, moesten er 9.15u zijn om vervolgens om 10u weg te gaan, richting het noorden. Gelukkig hadden we géén Engels sprekende gids en konden we van de tekst en uitleg de helft meekrijgen en waren er vriendelijke gasten die de belangrijkste dingen voor ons vertaalden naar het Engels. Bij een strand aangekomen hadden we een uur de tijd. Sandra nog nagevraagd waar we dan moesten zijn op het strand of bij de bus. Op het strand. Wij een uur later op het strand was er niemand meer waren ze dus toch al bij de bus. De gids een beetje boos naar ons, wij vragen in het Spaans of hij het in Engels kan vertellen, nee dat kon hij niet. We reden naar het volgende dorpje Zorittos. Daar hadden we 40 min. Echter na 40 min. was de gids er zelf nog niet…. Maar goed, we laten de pret niet bederven, na 1,5 uur in de bus kwamen we aan in het volgende dorp hier gingen we een stukje lopen tot we bij een bootje uitkwamen en met zijn alle op 2 boten werden gezet om een stukje over de rivier te varen naar een eilandje waar we konden lunchen. Gelukkig hadden wij daarvoor al wat gegeten en hadden we geen trek meer. We zijn naar het strandje gelopen en hebben in het water gelegen tot de boot weer vertrok. Dit keer door een stukje oerwoud oftewel de mangroves,  dit was een erg mooi gezicht onderweg zag Sandra vissen opspringen en een grote rode krab. Daar doorheen varend kwamen we bij een ander eiland. Wij allemaal weer uit de boot en na een stukje lopen kwamen we bij een krokodillen opvang terecht. Hier kregen we een rondleiding, gelukkig weer in het Spaans en konden wij rustig foto’s maken en genieten. Na de rondleiding gingen we weer met zijn allen op de boot. Om terug te gaan naar de bus en een terugrit van 3,5 uur. Toen we eenmaal terug waren 21.30u hebben we nog een hapje gegeten en lekker de dag afgesloten. Na deze dag volgen nog meer dagen van vroeg opstaan, hardlopen, ontbijten, strand, zonnen, terras, bodyboarden, douchen, eten en slapen. Zo zien onze dagen er nu uit t/m 2 maart. Dan vertrekken we naar onze laatste bestemming met toch wel een bijzondere activiteit. Hierover later meer in onze allerlaatste blog;-)

Hierbij enkele foto’s van deze stranddagen en meer:

Leuk he ;-)Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geen reacties

Plaats een reactie