Het overleven van paardrijden en een indrukwekkende boottocht

Het overleven van paardrijden en een indrukwekkende boottocht

Het is alweer even geleden maar hier is het verhaal over onze indrukwekkende boottocht van 4 dagen en het overleven van 2 dagen op een paard. Het begon allemaal op 6 januari, ‘s morgens om 8 uur werden we met de auto opgehaald en naar de (snelle)boot gebracht, dit ging allemaal erg soepel. Echter waren de weersvoorspellingen nog niet al te goed en was dan ook te merken op de boot: regen, hoge golven en een regenboog tot gevolg. De koers werd gewijzigd naar een andere stuk land. Hier zijn we aangemeerd om contact te kunnen maken met de eindbestemming ‘Estancia del Peninsula’. Na een korte wandeling en alweer mooie indrukken van het land, konden we toch onze weg vervolgen naar het prachtige Peninsula. Eenmaal aangekomen kregen we een ontbijt, om daarna met de paarden op pad te gaan.

Ellis mocht als eerste haar paard Zorro bestijgen, met wat hulp van een verhoging om er op te komen. Zorro was het grootste paard. Daarna mocht Sandra haar paard bestijgen op dezelfde manier. We gingen snel daarna rijden, eerst rustig en al gauw een drafje als een versnelling. Dit ging al redelijk soepel vonden wij zelf. Vrij kort na de draf gingen we de berg op. Dit was aardig hoog op een paard (aldus Ellis), echter vind ze de hoogte steeds minder eng. Gevolgd door hek open, paarden erdoor, hek weer dicht, kwamen we door een bos. Hier moesten we goed uitkijken dat we niet onze knieën stoten aan de bomen, continu het paard bijsturen dus. Na het bos kwamen we op een open veld, waar het harder begon te waaien en hoe hoger we kwamen hoe harder het waaide, ook kwam hier nog sneeuw aan te pas. Ja, de omgeving is verzekerd van alle weersomstandigheden op 1 dag. Het waaide toch te hard waardoor de plannen gewijzigd werden en we onze weg naar beneden vervolgen om het 1e riviertje over te steken en daar te genieten van een overheerlijke lunch. Sandwich met vlees, advocado, tomaat, en huisgemaakte dressing “Chimichurri” die erg lekker was. Na de buikjes gevuld te hebben, werden we nog verrast met een korte wandeling naar een waterval, om vervolgens onze weg weer voort te zetten.

Dit keer opstappen zonder extra bankje, het ging best soepel al zeggen wij het zelf. Wat volgde zijn mooie paadjes door weilanden, bossen en fantastisch uitzicht van de omgeving. Uitkomend bij een pad naar beneden wat aardig steil was op een paard en links en rechts doornstruiken stonden. Daar is Ellis achter gekomen, haar broek behoorlijk kapotgescheurd, gelukkig niet in het been zelf. Gelukkig kunnen we er een korte broek van maken :-). Aankomend op een strand waar de Barrosa staat, is een huisje waar je ook kunt blijven slapen. Hier hebben we genoten van een biertje en om onze billen rust te geven, dat is wel nodig na 4 uur op een paard te zitten. Bij de Barrosa stonden allerlei bomen en planten waar vooral fruit aan groeit, zoals diverse bessen. Na de billen weer wat rust gegeven te hebben werd de weg vervolgd langs het water en over de stranden, wat een prachtig uitzicht.

Nu wij toch al wel 4 uur ervaring hebben vonden we het wat te langzaam gaan, wij wilden wel wat sneller. Ook de paarden willen steeds sneller lopen, omdat ze dichter bij hun vrienden aankomen en ze het daar heel fijn hebben. Dit hebben wij dan ook kenbaar gemaakt aan de gids Trisha, we moesten nog even geduld hebben omdat we in een gebied zaten waar heel veel konijnen zaten en we niet wilden dat de paarden zich bezeren. Maar ons geduld werd beloond met een galop, tot aan het einde van de trail. De paarden hebben het goed gedaan, volgens Trisha hebben wij het ook goed gedaan. Wat volgt is uitrusten, genieten van de omgeving, met een lekker biertje of wijntje. Heerlijk, wat een stilte zeg. Rond 9 uur konden we aan tafel voor een heerlijk diner die is bereid door de kok. Er stond lokale vis op het menu met heel veel groentes. Hier hebben we dan ook heerlijk van genoten, met als dessert fruit. Wat was het allemaal lekker.

Sandra wilde toch wel graag een kampvuurtje buiten om van het mooie uitzicht te genieten en het mooie weer wat we uiteindelijk hebben gehad. Door Trisha werd er dan ook een mooi vuurtje gemaakt, krukjes naar buiten, wijntje en biertje mee en lekker genieten tot 00.00 uur. Toen werd er gezongen voor Sandra haar verjaardag en werd het toch wel tijd om naar bed te gaan. We mogen nog een dag paardrijden.

Tijd om op te staan, 8 uur worden we aan het ontbijt verwacht. Na een heerlijk ontbijt werd onze dag vervolgd op het paard richting de grotten waar de ‘Condors’ hun nesten hebben. Onderweg kwamen we veel konijnen tegen en inderdaad hebben we een condor zien vliegen, hoe gaaf is dat de grootste vogel zien op je verjaardag. Wat volgt is een mooie weg terug over mooie paadjes en door de bossen, om van een welverdiende lunch te genieten. Gelukkig zijn we geen vegetarier gezien ze heerlijk lamsvlees hebben hier. De vegetariers hier gaan spontaan weer vlees eten en wij snappen wel waarom :-) Wat volgde was een show van de honden hoe ze de schapen drijven en hoe ze schapen scheren. De honden waren wel lief he Ellis :-). Ook Sandra kon er van genieten. Wat was het toch lastig om weer afscheid te nemen van zoiets moois. Het werd toch tijd om de boot terug te nemen en op de boot richting Puerto Montt te stappen.

We werden afgezet op de bushalte om in te checken voor de boot. Ja, je leest het goed. Na een paar uur wachten konden we op de boot. Ellis toch wat geshockt van de bedden die we hadden, een gangpad met aan weerszijden een stapelbed met een gordijntje ervoor en een kluisje om je backpack in te doen: dat werd apart slapen de komende dagen! Na toch wel een goede nachtrust werden we op tijd wakker voor het ontbijt. De boot was inmiddels al 2 uur aan het varen. Op de boot hebben we heerlijk genoten van de mooie fjorden, uitzichten en zeedieren: dolfijnen, walvissen en zeehonden. Bij 1 van de bedden was een lampje kapot, dit was inmiddels gemaakt maar er werd toch nog een keertje gevraagd of het allemaal wel goed was. Wij iets wat geirriteerd gereageerd omdat ze al voor de 3e keer vroegen wie nou wie was. Totdat we ‘s avonds bij het avondeten nog verrast werden met een mega-taart voor de verjaardag van Sandra:-) Deze hebben we gedeeld met onze nieuwe chileense vrienden Maria en Alexander, een moeder en zoon die samen aan het reizen waren door Chili. Wat volgt zijn nog 3 prachtige dagen op de boot en mooie uitzichten, boekje lezen, kleuren en bingo op de laatste avond. Tijd om door te reizen naar Pucón.

Hieronder een indruk van deze dagen:

Leuk he ;-)Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geen reacties

Plaats een reactie