De Rainbow Mountains, Arequipa en Camaná

De Rainbow Mountains, Arequipa en Camaná

Het regent Mountains.

We zijn namelijk in Cusco aangekomen waar we toch niet naar het druk bezochte Machu Picchu gaan maar wel naar de Rainbow Mountains. Dan kun je kiezen of je een hike van 6 uur te doen om er 1tje te zien. Of zoals wij gedaan hebben met Rainbow Mountain Expedition naar de wat onbekendere Rainbow Mountains. Echter zie je er wel meer en hoef je niet zo veel te lopen. Om er te komen werd de wekker gezet om 3 uur ’s morgens want toen werden we opgehaald met een busje voor ongeveer 16 personen, we waren de enige dus konden uitgebreid verder slapen in het busje het was namelijk nog 3 uur rijden voor het ontbijt. Daar aangekomen zagen we een nogal bruine rivier tussen de bergen. Was het een mooi uitzicht om van het ontbijt te nuttigen wat bestond uit pannenkoeken en brood met jam. Voor dat we verder gingen moesten we geloven aan een ritueel: wat betekende dat we cocabladeren moesten blazen, oprollen en daarna in onze wang moesten stoppen. Het bijgeloof wat er bij hoorde was dat we een veilige reis zouden hebben en weer goed terug zouden komen. Voordat we in de auto zaten hadden we het al uitgespuugd. Laten we zeggen niet onze smaak. De rit ging verder over wat onverharde wegen, smalle bergweggetjes, langs een hevig kolkende rode rivier die ontstond vanwege het oer (ijzer) in de grond. Halverwege de weg was er een grote rotsblok op de weg gevallen door de vele regen die er gevallen was. Deze steen werd door een paar harde werkers aan de kant geduwd en daarna werd de weg hersteld. Heenweg konden we erover heen. De weg terug was een ander verhaal. Hierover later meer.

De weg kon vervolgd worden door kleine dorpjes met allemaal weilanden en veel Alpacas. Op de weilanden werden verschillende aardappelen verbouwd, deze worden alleen geteeld voor eigen gebruik. Door de bergen werd het uitzicht steeds mooier. Ook het weer zat heel erg mee. De kleuren van de bergen veranderden en uiteindelijk waren we dan aangekomen bij de regenboog bergen. Voordat we aan de wandeling begonnen konden we naar het “toilet”. Verwacht van toiletten in Zuid-Amerika (ongeacht het land) niet te veel, ze zijn altijd erg primitief en vaak heel smerig.

De tocht naar boven was toch wel weer even wennen. Op 4800 meter loop je niet zo snel meer. Langzaam maar gestaag en met de nodige rustpauzes liepen we hoger. Ook keken we regelmatig om ons heen om van de 1e regenboogberg te genieten. Wat maakt het nou dat deze berg de verschillende kleuren heeft? Dat heeft te maken met de verschillende grondstoffen die in de grond zitten. Aangekomen bij het uitkijkpunt zagen we nog een mooie regenboog berg. Even later stonden we bijna bovenop zo’n berg. Hier hebben we dan ook uitgebreid van genoten. Helemaal in de verte zagen we nog een gletsjer liggen. Volgens de gids was deze in de afgelopen 20 jaar aardig gesmolten, door middel van de opwarming van de aarde ook hier is het dus goed te zien net als in het zuiden van Chili. Het ijs neemt zelfs met 20 meter per jaar af! Ook op een bergtop waar 10 jaar geleden nog elke dag sneeuw te zien was, was nu geen sneeuw meer te bekennen. We gingen nog een stukje klimmen, zigzag omhoog en rustig en gestaag. Een maal boven was het uitzicht fantastisch, hier konden we alle drie de Rainbow Mountain zien en nog heel veel andere bergen rood en groen gekleurd. Door de zon die regelmatig door het wolkendek komt waren de kleuren super mooi. Ook had Sandra wat sneeuw gevonden en ze vond dat Ellis even moest afkoelen. Na het stoeien konden we onze wegvervolgen naar prachtige rotsformaties en wilde Sandra natuurlijk even een stukje klimmen op de rotsen. Ellis wilden even rustig van het uitzicht genieten. Na hier een heel verhaal van de gids gehoord te hebben over het leven in deze bergen en wat er zoal veranderd hebben we de weg vervolgd naar beneden. Mooie geleidelijke afdaling met nog mooie bloemetjes en paddenstoelen die door de gids geplukt werden om ’s avonds te eten. Daarna kon de weg terug beginnen over het zelfde pad, wederom erg smal en ook moesten we dezelfde  rots passeren die naar beneden was gevallen. Op dat punt moesten we even wachten want de weg moest nog gerepareerd worden. Maar de gids had weinig geduld en ging een handje helpen. Om daarna bij hetzelfde punt als waar we ontbeten hebben ook onze lunch te nuttigen. Deze bestond uit een soep, met daarna een groot bord spaghetti, rijst en lomo saltado (lamsvlees met aardappelen en groentes door elkaar). Hier hebben we dan ook heerlijk van gegeten. Het was meer dan genoeg, het avondeten konden we dan ook wel overslaan. Na de lunch hebben we de weg terug gevolgd en zijn we bij het hostel afgezet. Waar we nog even gezeten hebben om later de bus richting Arequipa te pakken. Weg uit Cusco, waar ze super irritant je om de haverklap aanspreken over wat voor tour dan ook ze je aan willen smeren. Gelukkig wisten we op een gegeven moment zo te lopen dat we ze konden vermijden. Maar goed, de bus naar Arequipa werd een feit. Het werd voor het eerst slapen in een luxe bus waarbij de stoel volledig plat kan liggen, dit zouden ze in Europa ook uit moeten vinden! Hier hebben we dan ook behoorlijk wat geslapen waarna we ’s morgens wakker werden met een volledig wit bedekt gebied. Het had er gesneeuwd waardoor we een vertraging van 3 uur op habben gelopen. Gelukkig konden we nog weer lekker liggen en verder slapen. Uitgerust in Arequipa zijn we naar het hostel gelopen om vanuit hier onze tour naar de Colca Canyon te boeken. Op de dag dat we zouden vertrekken had het de avond ervoor al heel veel geregend. Maar er was ons niks verteld dus wij braaf onze wekker zetten 2.30u om opgehaald te worden. Alle spullen inpakken en klaar staan, na 3.30u werd ons verteld dat de tour niet door ging i.v.m. de vele regen die er gevallen was. We konden wel een dag later gaan, maar daar hadden we al plannen voor dus helaas geen Colca Canyon voor ons. Dan maar weer naar bed om later na het ontbijt op weg te gaan naar Camaná. Met de taxi werden we naar de busjes gebracht, ja dit keer geen luxe bus maar een Van, oftewel personenbusje, hier was het wachten tot het busje helemaal vol zat voordat het vertrok. Ondertussen komen de nodige verkopers aan het raam om van alles te verkopen van selfiesticks tot kauwgom tot horloges alles zagen we voorbij komen. Na een half uur zat het busje eindelijk vol en konden we vertrekken. Een hele tour door Arequipa heen waarna een nogal lange saaie weg volgde. Woestijn, rotsen en hier en daar een dorpje met een strook groen waar een rivier doorheen stroomt. Na 3 uur zijn we in Camaná aangekomen. Camaná is een rustig dorpje waarbij de zee op “loopafstand” is.

Het hostel lag net buiten het centrum, waardoor we lekker rustig konden slapen en toch snel in het dorp waren. Hier zijn we een aantal dagen verbleven. Op zaterdagavond was er een hele voorstelling met allemaal kinderen die aan het optreden waren wat bestond uit dans, muziek en rolschaatsdansen, van hele jonge kinderen tot jong volwassenen. Wat een mooi beeld om dit te aanschouwen. Hierna zijn we nog even over de kermis gelopen, die bestond uit voetbaltafels, trampolines, een klein reuzenrad, quads, springkussens, treintje en nog meer. De volgende dag hebben we een wandeling naar het strand gemaakt. 2,5 km lopen tussen de weilanden, afval en stinkende rivieren kwamen we uit bij de zee. Hier was dan ook direct te zien dat  die rivieren ook op de zee uitkwamen, superbruin water en een enorme stank. We zijn maar wat meer naar links over het strand gelopen om na nog eens 2,5 km bij een dorpje uit te komen waar inderdaad alle strandgangers zaten. Wat een drukte van mensen hier maar wel gezellig. Ellis kruisde nog een rivier om bij het goede strand uit te komen hierdoor werd ze wat verrast door een golf. Ook Sandra zag de golf nog op tijd en kon terug lopen en ergens anders de rivier passeren. In het dorpje hebben we een terrasje gepakt en heerlijk genoten van alle mensen die voorbij kwamen. Aan al het leuks komt een eind opzoek naar een tuktuk (brommer op driewielen met een karretje erachter). Op zoek daarna kwamen we langs een beachvoetbalveldje waar een potje werd gespeeld hier hebben we dan ook naar gekeken tot het potje afwas werden we nog gevraagd om een foto van hen allemaal te maken. Om onze weg te vervolgen op zoek naar een tuktuk, daar stopte er één, een rood met witte met een vriendelijke vrouw erin, deze heeft ons netjes terug naar Camaná gebracht. Na een paar dagen in Camaná geweest te zijn wordt onze reis vervolgt naar de volgende bestemming hierover later meer! Hieronder de foto’s van deze dagen!

Leuk he ;-)Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geen reacties

Plaats een reactie