Cueva del Milodon en Torres del Paine!

Cueva del Milodon en Torres del Paine!

Cueva del Milodon

Ons eerste uitstapje in Puerto Natalas waren de 3 grotten del Milodon. Vanuit Puerto Natales, het dorp dat pas 100 jaar bestaat, was het een autobus rit van ongeveer 1 uur naar de grotten toe. We waren met 3 andere meereizigers en een oude man, die volgens mij al dik boven de 70 jaar was. De mensen werken hier gewoon door en we vragen ons af of men wel een pensioensregeling kent, zoals wij in Nederland. Hoe dan ook, het werd een leuke ervaring. De eerste (grootste) grot die we bezochten na een korte wandeling er naar toe, was best indrukwekkend. Het is lastig om je voor te stellen dat er grote creatures (dieren) leefden tijdens de ijstijd en dat deze uitgestorven zijn door opwarming van de aarde en / of de mens. Na de eerste grot pikten Sandra en ik nog even de kans om de heuvel op te lopen om het mooie uitzicht te zien vanaf die hoogte. Officieel was daar geen tijd voor, maar we kregen er uiteindelijk toestemming voor. We renden vanaf boven een stukje naar beneden, waarvan we een leuk filmpje hebben gemaakt met onze GoPro. Deze zullen we later nog even uploaden hier. Daarna werden we met de autobus naar de volgende grot gereden. Onderweg kregen we uitleg over typische planten en bloemen uit Patagonie, en bij de tweede grot was het even traplopen naar boven, uitblazen en toen er met een hoofdlampje in. Sandra was helemaal happy dat ze haar hoofdlampje kon gebruiken, een nieuwe die we hier goed konden uittesten. In deze grot leven puma’s, er bestaat altijd een kans dat je er 1 ziet, waarbij het wel een kwestie van opletten is, aangezien je in hun territorium bevindt. De druipstenen waren erg mooi om te zien. De oude man vertelde zeer gepassioneerd over hoe alles was ontstaan en deed het met veel plezier. De laatste grot was een eindje lopen, maar zeker nog de moeite waard. Toen brak er een moment aan waarop niemand van ons zeker wist welke kant we nu terug zouden moeten lopen. We belden de oude man op en het werd op zijn Spaans duidelijk welk pad we in moesten. Beneden verzamelden we snel en reden we al vrij vlot weer richting Puerto Natales, waar we wat simpele boodschappen deden voor het avondeten. Al met al zeker een geslaagd dagje! Foto’s:

Torres del Paine (een van de wereldwonderen op de wereldlijst ooit)

Vandaag mochten we ervaren hoe Torres del Paine is. Een enorm groot natuurpark dicht bij Puerto Natales, het dorp waar wij nu verblijven. In Puerto Natales zelf is het druk en gezellig, de Chilenen hebben zomervakantie. Terwijl het in Nederland 4 januari 2019 een heel ander weerbeeld geeft, hadden wij hier eigenlijk een vergelijkbare temperatuur en omstandigheden, alleen in Torres del Paine was het anders. Het was namelijk zonnig en ook lekker weer. Alleen de wind was ongelooflijk krachtig, al moet je dat natuurlijk nooit eerlijk vertellen;-) Hoe dan ook, we hebben een prachtige dag gehad en enorm genoten van dit enorme wereldwonder. Diverse meren, de drie Torres zelf natuurlijk en de kleuren van al dit moois waren overweldigdend mooi om te zien. De bus die ons vanaf ons hotel oppikte was comfortabel en zat uiteindelijk helemaal vol. Na ongeveer 2 uur rijden waren we bij onze eerste stop, waar we van de Torres de eerste foto’s konden maken. De blauwe kleur van het water, de heldere lucht, alles zat mee! Er volgden nog een aantal mooie uitkijkpunten voor foto’s en plekken waar we zijn uitgestapt. Waar we ook op gewezen werden, was de aanwezigheid van puma’s in het park. Wanneer je er eentje ziet, moet je rustig blijven, oogcontact houden en voorzichtig achteruit lopen… vooral niet gaan rennen. Gelukkig hoefden we deze aanpak niet echt toe te passen;-)

Een erg indrukwekkend punt vonden we Pehoe Lake, met het uitzicht op het Pehoe hostel. Ik denk heel prijzig wanneer je hier zou willen overnachten. En er is verder ook niets, behalve een schitterend uitzicht op het meer. Je bent in elk geval heel ver van de bewoonde wereld verwijderd hier.

In onze tas zat een eenvoudige snack, wat cakjes en koekjes. Niet echt voldoende voor de rest van de dag, door al deze indrukken. We hebben dan ook heerlijk geluncht bij The Grey Lake. Om naar het Lake toe te kunnen moesten we een nogal uitdagende brug oversteken. Een wankele brug met enorm harde wind eromheen. Hilarisch was dat :-) Ervoor zorgen dat je muts, zonnebril en alles goed vast zat, voor het geval je deze op de brug zou verliezen door het waaien. Ellis ging als eerste. Een enorm gewaggel op de brug, het leek wel of ze gedronken had. Sandra was ook nog aan de beurt, gelukkig had ze hetzelfde effect in het midden van de brug, waar de wind het sterktst was. Na de brug volgde nog een mooie wandeling door een groen park, en daarna was er een soort van enorm groot zwart strand, waarvandaan we de de helder turquoise blauwe ijsschots in het water zagen liggen, precies zoals deze op foldertjes te zien was. Waauww! Heel bijzonder, bij een toch redelijk felle zon, een temperatuur van 12-15 graden, veel wind en dan ook nog dat ijs te zien, met verderop een deel van de gletsjer in die hoek. We hopen dat het fotomateriaal hieronder een goede indruk geeft van deze belevenis. Wij kunnen alleen maar zeggen: je moet dit ervaren! Op de terugweg werd door onze verteller in de bus nog even bevestigd hoeveel geluk we hadden gehad met het weer. Boven de Torres del Paine was alles grijs en grauw, onze timing was dus perfect! Zie de foto’s voor een indruk van deze dagen.

Leuk he ;-)Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geen reacties

Plaats een reactie